Een week in uitspraken
(Leerlingen smoezen met elkaar) “Hoe heet ze ook al weer?”
(Leerling komt vanuit de andere kant van de aula naar me toegerend) “Ik heb nu al een idee voor de volgende opdracht!:
(3 meiden dralen bij mijn bureau, sporen elkaar aan om te spreken. Op een gegeven moment zegt de brutaalste) ” Wij vinden het niet eerlijk dat hij een hoger cijfer heeft gekregen dan wij….waarom…nou eeeuh….ja wij hebben toch ook ons best gedaan?”
“Juf! Kan dit nog uit m’n trui / broek / schoenen / van m’n gezicht / onder m’n nagels / van m’n handen?”
“Niet!…oh shit…zal m’n moeder leuk vinden…hè? …Ja misschien moet ik toch een schort aan.”
“Wat een kinderachtige stomme opdracht! Ga ik niet doen hoor!”
(even later)”….mag ik ook een papier?”
“U bent een van de weinige docenten die niet over ons geklaagd heeft.”
“Ah nee! Is de les nu al afgelopen?”
” Nee, ik ben met de opdracht bezig….ja…ik ben aan het nadenken…ja daar heb ik een spel voor nodig hahaha….de computer dicht?!…maar hoe moet ik dan….ik ga toch niet in tijdschriften lopen te kijken?…hè….ja maar nu ga ik echt….wat flauw zeg!”
“Wat vind u van Marco Borsato / Rob Jetten / Wilders / Trump / Dua Lipa / Babyshark / Brainrot / Megadeath / 6-7 / Delulu / het klimaat / GAZA / die gast op tv waar me ouders naar kijken / minecraft / Elon Musk / Andrew Tate…?”
(Als inleiding op de nieuwe opdracht draai ik muziek van Einaudi) ” Dat is dat tiktok-liedje!”
(Ik laat de leerlingen iets zien bij de wasbak. Twee leerlingen stoeien tijdens mijn uitleg.) “Welke klas we zitten?…..PFFFFF hahahahahahahahaha…..havo 5!”
“Ja nee nou zeg, ik ga toch niet zeker stil lopen te lopen!”
“Juf, wat is het moeilijkste wat u ooit heeft meegemaakt?”
“Respectloos? Maar daar bedoel ik u niet mee!”
“Mag ik in m’n tussenuur komen tekenen?”